Thailand 2

Verslag 2: Pattaya
Hier nog eens een verslagje uit het neonverlichte pattaya, waar de lichtvervuiling niet wit is maar roze, honderden Europeanen hand in hand lopen met hun "chick of the day" en de bars zich klaarmaken voor het dagelijks cabaret. Als een van de weinige mannen hier in Pattaya, die niet is gekomen voor het sextoerisme, is het moeilijk te vertellen hoe ik me voel. In de eerste plaats behoorlijk beschaamd voor het beeld van "de Europese man" dat hier ten toon wordt gesteld, hoewel niet alle gevallen beschamend zijn. Veel mannen hier zijn al op vergevorderde leeftijd en hebben misschien een scheiding achter de rug of hun vrouw verloren. Dat is de groep waar ik persoonlijk mee kan leven. Het is die andere veel grotere groep waar ik problemen mee heb. De kerels van mijn leeftijd of iets ouder die hier komen om zoveel mogelijk vrouwen voor zo weinig mogelijk geld in hun bed te krijgen. Daar heb ik het nog het moeilijkst mee. Of de grote hordes Pakistanen en Saudi's die hier elk 3 Thaise liefjes hebben maar hun dochters zouden vermoorden als ze sex zouden hebben voor het huwelijk. Om nog maar te zwijgen van de kolossen van 50-60 jaar die hier met zo een sprietje van 18 hand in hand paraderen.Anyway…Wij zijn ondertussen al aan onze laatste week lesgeven toe. En ik moet zeggen dat hoe heftig de afgelopen 2 maanden ook geweest zijn voor ons, het is maar een peulschil in vergelijking met wat we ervoor terugkregen. De afgelopen maand hebben we opnieuw veel dingen gedaan, gezien en gehoord, dingen die ons voor de rest van ons leven niet meer zullen loslaten. Zo zijn we vorige week naar het HIV/AIDS- centrum in Rayong (Camelian social centre) geweest.. Als ik er zo achteraf op terugkijk heeft het me erg gepakt. De kinderen die daar rond je nek kwamen hangen van het moment je van de bus stapte. De magere, uitgeputte en stervende mensen die er hun laatste dagen aan het doorbrengen waren. Velen kregen AIDS door druggebruik of onveilige sex. De kinderen kregen het dan weer door hun moeder die besmet was. Er zijn echter ook vele verhalen over ontrouwe mannen die daarna hun vrouw en hun ongeboren kind besmetten, je moet het maar voor hebben. Het centrum is ondertussen 7 jaar oud en er zijn in die periode al ongeveer 500 mensen overleden. 2 weken geleden was er een nationale feestdag en hadden we een verlengd weekendje! We gingen naar Koh Chang met alle vrijwilligers, een mooi eilandje ten zuid-oosten van Pattaya, waar niet te veel volk is. We hadden een bungalow aan het strand (voor 5 euro per nacht!). Echt zoals in de boekskes met een palmboomke, wat rusige muziek op de achtergrond en relaxen maar! De 2de dag deden we een snorkel-tripje, met de hele bende gezellig op een boot swabberen. De 3de dag huurden Katrien en ik een brommertje en gingen we het eiland een beetje verkennen. Heel mooi en romatisch, leuke strandjes en prachtige zichten! Na een "vermoeiend" weekend begonnen we op maandag terug te werken in Pattaya!! Het lesgeven is echt supergoed. Ook sommige van de activiteiten die we doen zijn de moeite. Zo was er op 6 augustus moederdag (de verjaardag van de koningin). Al de leerlingen en vrijwilligers deden dan een act die te maken had met "moeder zijn", echt lachen.Wij zijn ook een volledige dag gaan meelopen in het kindercentrum. Een zeer drukke bedoening. Eerst gingen we met een busje de kinderen oppikken. De meeste van deze kinderen pikten we op op de meest onwaarschijnlijke plaatsen, waar de vuilnisbelt er 1 van was! Dan gaan de kinderen naar school en krijgen ze rijst te eten als ontbijt. De voormiddag krijgen ze les (wiskunde, thais, engels,…) en in de namiddag gaan de jonge kinderen slapen en de oudere gaan buiten in de tuin werken, sporten of krijgen speciale opdrachten. Allemaal best wel heftige ervaringen. Zo voorlopig laten we het hier weer bij.
GroetenRuben